Każda wspólnota jest taka, jacy są ludzie, którzy ją tworzą.

Na jej kształt ma wpływ charakter każdego z jej członków, jego modlitwa, posługa, charyzmat i formacja. To wyznacza drogę wspólnoty i wpływa na jej wizję bycia w Kościele.

Oto elementy, które w pewnym sensie wyznaczyły drogę wspólnoty Genezaret jako całości, wpłynęły na jej obecny kształt, duchowość i posługę.
 
Warsztaty charyzmatyczne i Szkoła posługi prorockiej:

- to z inicjatywy członków wspólnoty Genezaret przyjechali do Głogowa członkowie wspólnoty Cor et Lumen Christi dzieląc się doświadczeniem posługi charyzmatycznej w dwóch sesjach . To co widzieliśmy i słyszeliśmy, to co czynił Jezus pośród nas i przez nas było głębokim przeżyciem dla wszystkich. Wzbudziło w nas wiarę i większą gotowość do posługi charyzmatycznej, odwagę i otwartość na prowadzenie Ducha Świętego. Zobaczyliśmy charyzmaty w nowym świetle. Doświadczenie warsztatów charyzmatycznych i szkoły posługi prorockiej w znaczący sposób wpłynęły na naszą posługę ewangelizacyjną i modlitewną jak również na kształt spotkań modlitewnych, które rzeczywiście stały się "charyzmatyczne". Pan czyni wielkie rzeczy używając nas - sługi nieużyteczne, Duch Święty działa pośród nas, za co Mu wielka chwała. Z wypowiedzi Damiana Stayne nt. posługi charyzmatycznej:

"Jezus wybrał taką drogę, by pokazać swoją miłość przez dary duchowe: cuda, uzdrowienia, proroctwa. Mówił, że te znaki będą towarzyszyć wierzącym. On jest przykładem dla posługiwania Kościoła." I wezwanie papieża Jana Pawła II: "Wzywam was: Bądźcie otwarci i podatni na dary Ducha Świętego! Przyjmujcie z wdzięcznością i posłuszeństwem te charyzmaty, którymi Duch nie przestaje nas obdarzać"
 
Formacja w ramach Szkoły Nowej Ewangelizacji:

- od 1997 roku członkowie wspólnoty uczestniczą w kursach ewangelizacyjnych i formacyjnych diecezjalnej Szkoły Nowej Ewangelizacji. Z czasem  nabywając doświadczenia i ewangelizacyjnego zapału sami zaczęliśmy służyć. Obecnie kurs Filip organizowany regularnie, co najmniej cztery razy w roku, jest jednym z podstawowych narzędzi ewangelizacyjnych. Formacja w ramach trzech kursów małżeńskich, prowadzonych przez małżeństwo z Włoch dała podstawy do utworzenia małżeńskich grup domowych, gdzie w formacji uczestniczą całe rodziny - z dziećmi, co jest swego rodzaju nowością.
 
System komórek

-jako forma życia wspólnoty - przyjęcie tej formy pracy i widzenie wspólnoty jako żywego organizmu bardzo wpłynęły na kształt wspólnoty Genezaret. Komórki (swego rodzaju odpowiednik grup domowych) są częścią większego organizmu: wspólnoty, a co dalej idzie - Kościoła, są podstawą życia we wspólnocie i wszelkie wspólnotowe dzieła są służebne wobec nich. System komórek z jego podstawowym przesłaniem: EWANGELIZACJA PRZEZ PRZYJAŹŃ jest najbardziej naturalną metodą ewangelizacji - myślą przewodnią jest ewangelizowanie oikos - swojego środowiska życia, ewangelizacja w miejscu, w którym postawił mnie Bóg - mojej rodziny, przyjaciół, środowiska pracy, sąsiadów. Przyjmując to wyzwanie doświadczamy, że wiara umacnia się, gdy jest przekazywana - o czym pisał Jan Paweł II w encyklice Redemptoriss Missio.
 
Posługa modlitwy wstawienniczej

 - to kolejny element, który wyznacza drogę i duchowość wspólnoty Genezaret. Już u początków istnienia wspólnoty siostra Maria Jurczyńska z Żar, jedna z "pionierek" odnowy charyzmatycznej w Polsce prowadząc pierwsze Seminaria Nowego Życia w 1984 i 1985 roku ukazała sens i wartość modlitwy wstawienniczej. Wielu z nas doświadczyło obecności Pana i jego działania właśnie przez tę posługę, która od lat ma miejsce we wspólnocie. Jakość tej służby rozwinęła się z biegiem lat. Dziś istnieje diakonia doświadczonych osób, które regularnie służą modlitwą tym, którzy jej potrzebują, a Pan podczas modlitwy dokonuje wspaniałych rzeczy.
 
Modlitwa adoracyjna

- część osób regularnie adorując Jezusa w Najświętszym Sakramencie wstawia się za całą wspólnotę i za dzieła jakie podejmujemy. Choć jest to posługa pokorna i niewidoczna, z niej właśnie wspólnota czerpie siłę do działania. "Uciekanie się do modlitwy" jest sprawą podstawowej wagi w życiu wspólnoty. Dlatego staramy się odkryć adorację Najświętszego Sakramentu jako jedną z podstaw jej funkcjonowania.
 Wciąż modlimy się, by Pan pokazywał nam drogę i wizję działania dla wspólnoty, starając się podejmować te dzieła, do których On nas wzywa.